دید دو چشمی – 7

بیمار 19 ساله ای با شکایت های دوبینی گهگاهی و آستنوپی هنگام انجام کار نزدیک مراجعه کرده است :

VA : 20/20 far and near

Ref : -0.50 OD and OS

8 pd near esophoria and ortho at far

Amp of acc : 12 OD and OS

Monocular facility : 10 cpm

Binocular facility : 2 cpm difficulty with – 2.00

Base – in (far) : x/7/4

Base – out (far) : 8/16/8

Base – in (near) : x/8/4

Base – out (near) : 16/18/10

No vertical deviation

NRA : +2.50 and PRA : =-1.00

MEM : +1.25

با توجه به پایین بودن عیب انکساری ، نمی توان آن را عامل سیمپتوم های بیمار در نظر گرفت . بلافاصله پس از عیب انکساری به فوریای بیمار توجه می کنیم که مقدار قابل توجه ایزوفوریا در نزدیک وجود دارد  بنابراین برای آنکه بتوانیم سیمپتوم های بیمار را به هتروفوریای نزدیک نسبت دهیم باید به انالیز گروه داده های ورژنس فیوژنال منفی بپردازیم که هم تست های مستقیم و هم غیر مستقیم کمبود ورژنس فیوژنی منفی و ناتوانی بیمار در جبران هتروفوریا را نشان می دهند و عملکرد تطابقی بیمار نیز نرمال می باشد بنابراین مشکل یک آنومالی دید دو چشمی به علت هتروفوریای غیر جبرانی ناشی از کمبود ورژنس جبرانی بوده و تشخیص ما ایزوفوریای نزدیک (convergence excess) با ورژنس تونیک نرمال و عملکرد تطابقی نرمال می باشد . و اما بهترین پلن درمانی برای این بیمار باتوجه به بالا نسبت AC/A تجویز ادیشن مثبت در نزدیک خواهد بود که باتوجه به ارتباط بین NRA و PRA و پاسخ تطابقی مقدار 0.50 تا 0.75 با فرمت single vision کافی خواهد بود . این ساده ترین و فرم تیپیک ایزوفوریای فزونی تقارب بود در پست های بعد با فرم های پیچیده تری از آنومالی های گروه دوم آنالیز مواجه خواهیم شد .

2 نظر برای این مطلب

  1. با سلام و سپاس فراوان خدمت آقای نبوتی بابت این مطالب مفید. یک سوال داشتم خدمتتون.
    آیا این مطلب درسته که بگیم با مقایسه سهولت تطابقی تک چشمی و دو چشمی میشه دریافت که مشکل تطابقی است یا یک آنومالی دید دوچشمی ؟ چون من شخصا در خیلی از کیسهای معرفی شده در اینجا و سایر منابع میبینم که با مقایسه این دو میشه حداقل فهمید مشکل تطابقی است یا ورجنسی یا ترکیبی از این دو.
    مثلا در بیمار فوق که سهولت تک چشمی نرمال و سهولت دو چشمی غیرطبیعی است بیمار مشکل تطابقی ندارد بلکه Convergence Excess دارد. یا مثلا در کیس 5 که هر دو نوع سهولت تطابقی کمتر از حد نرمال هستند بیمار هم مشکل ورجنسی و هم مشکل تطابقی دارد و در کیس 4 که سهولت تطابقی تک چشمی کم است پس مشکل تطابقی است. آیا این مطلب همیشه درسته و میشه فقط به این دو فاکتور تکیه کرد ؟ اگر مثال نقض این مسئله رو در اختیار دارید ممنون میشم نشون بدید.

  2. با سلام به شما در پاسخ این سوال باید عرض کنم که تست سهولت تطابقی تک چشمی صرفا یک تست بررسی عملکرد تطابق است عملکرد ضعیف با لنز مثبت بیانگر ناتوانی بیمار در ریلکس تطابق و عملکرد ضعیف با لنز منفی بیانگر ناتوانی در تحریک تطابق می باشد . اما تست سهولت تطابقی دو چشمی و کلا هر تست دو چشمی دیگری مسلما هم تحت تاثیر سیستم تطابق و هم سیستم ورژنس خواهد بود مثلا عملکرد ضعیف با لنز منفی طی تست سهولت تطابقی دو چشمی می تواند هم ناشی از مشکل تطابقی و ناتوانی بیمار در تحریک تطابق و هم مشکل در ورژنس فیوژنی منفی باشد بنابراین اگر هردوی این تست ها مشکل نشان دهند مشکل تطابقی حتما وجود دارد و عملکرد نرمال طی تست تک چشمی مبین عملکرد طبیعی تطابق و یک مشکل دید دو چشمی است .