خوابیدن با لنز

مطلبی که می خوانید در شهریور سال 1390 توسط اینجانب نگاشته شده و در نشریه داخلی بیمارستان فارابی منتشرگردیده است .مجله ندای فارابی در آن زمان ماهنامه بود و این مطلب در شماره 18 سال دوم شهریور 1390 در صفحه 16 چاپ شده است.
خوابیدن با لنز
همواره یکی ازسئوال هایی که استفاده کنندگان لنزهای تماسی از معاینه کننده خود می پرسند این است که: ” آیا می توانم شب با لنز خود بخوابم ؟”
پاسخ در اکثر موارد منفی است ،
زیرا :
1- هنگام خواب چشم در یک محیط بسته ، تاریک و مرطوب قرار می گیرد که محیطی مناسب برای رشد انواع میکروب ها ، قارچ ها و آمیب هاست .
2- از آنجا که قرنیه رگ ندارد و اکسیژن لازم خود را مستقیما” از هوا می گیرد ، اگر مانعی مانند لنز تماسی در چشم قرار بگیرد این اکسیژن رسانی بسیار کمتر خواهد شد.
3- به دلیل تماس مکرر لنز با چشم و امکان وجود رسوبات پروتئینی روی لنزها احتمال بروز حساسیت پلک و قرنیه بیشتر می شود .
بسته به شدت عوامل فوق ممکن است قرنیه دچار تورم ، التهاب ، عفونت و یا حتی کدورت شود.

اما همیشه پاسخ منفی نیست .
از حدود سال 1981 لنزهایی وارد بازار شدند که قدرت عبور اکسیژن بالایی داشته ، حتی اکسیژن لازم قرنیه در طول شب را نیز فراهم می کنند. میزان نفوذ پذیری لنز به اکسیژن ، با علامت اختصاری DK نشان داده می شود که برای هر لنز عدد مشخصی است و برای استفاده در هنگام خواب بهتر است بالاتر از 120 باشد .
امروزه این لنزها هم به صورت سخت موجودند که به آن لنزهای Rigid Gas Permeable یا به اختصارR.G.P می گویند : و هم به صورت نرم که از جنس Silicone Hydrogel هستند .
لنزهای R.G.P اکثرا” در نوزادان و کودکان پس از جراحی آب مروارید و آستیگماتیسم قرنیه ای بعد از حوادث ، بصورت شبانه روزی تجویز می شوند و قابلیت استفاده ممتد تا 30 شبانه روز را دارند .لنز های اورتوکراتولوژی که به نام لنز های شارژی شناخته شده اند نیز از نوع سخت هستند و فقط شب ها هنگام خواب استفاده می شوند.
لنزهای نرم سیلیکون هیدروژل ممکن است بدون نمره باشند و جهت پانسمان در زخم ها ی قرنیه و جراحی های انکساری بکار روندو یا ممکن است نمره دار باشند و جایگزین عینک شوند . این لنزها قابل تعویض هفته ای با استفاده ممتد 6 شبانه روز و یا قابل تعویض ماهانه با استفاده ممتد 30 شبانه روز هستند.
باید توجه داشت که استفاده شبانه روزی لنز نرم از عمر آن می کاهد . لنزهای قابل تعویض هفته ای اگر فقط روزها مصرف شوند تا یک ماه و لنزهای قابل تعویض ماهانه در صورت مصرف روزانه ، تا سه ماه قابل استفاده هستند.
استفاده از لنز های با قدرت اکسیژن رسانی بالا خطر آسیب قرنیه هنگام خواب را کاهش می دهد ولی به صفر نمی رساند، لذا بهتر است غیر از موارد ضروری از خوابیدن با لنز اجتناب نمود.

اپتومتری حرفه‌ای با مشکلات فراوان


همه‌چیز با یک‌دوره کارشناسی چهارساله شروع می‌شود، خوشحال از قبولی در کنکور سراسری پا به دانشگاه می‌گذاری و شروع به تحصیل می‌کنی. خیلی زود می‌فهمی که وارد رشته‌ای شده‌ای که پر از تنش و کشمکش است، رشته‌ای که متقاضی زیادی دارد و خیلی‌ها دوست دارند وارد این رشته شوند، اما نمی‌دانند که به چه دنیای پراسترس و پردردسرسی پا می‌گذارند. اپتومتریست عنوانی است که به دانش‌آموختگان این رشته اطلاق می‌شود. اپتومتریست‌ها پس از پایان دوره چهارساله می‌توانند وارد بازار کار شوند یا به تحصیل در مقاطع بالاتر یعنی کارشناسی ارشد و دکترا بپردازند، اما ورود به بازار کار هم به همین سادگی نیست و نیاز به سرمایه کلانی دارد. (اگر بخواهی روی پای خودت بایستی و برای خودت کار کنی.) تهیه وسایل و تجهیزات مورد نیاز، اجاره محل مناسب، گرفتن مجوز و پروانه تاسیس و پروانه مسوول فنی از کارهایی است که در همان شروع کار باید فکری برای آن کرد. برای آقایان همه اینها در صورتی است که موفق به اتمام خدمت سربازی نیز شده باشند و گرنه دو سال دیگر نیز باید صبر کنند. تهیه وسایل به حداقل پنجاه‌میلیون‌تومان پول نیاز دارد و قبل از رسیدن به مرحله اخذ مجوز باید محل مناسبی را پیدا کنی تا مورد بازدید کارشناس مربوطه قرار گیرد، اما در مرحله مجوز، یک‌مجوز از نظام‌پزشکی و یک‌پروانه تاسیس و یک‌پروانه مسوولیت فنی از دانشگاه علوم پزشکی مربوطه باید دریافت شود. تازه بعد از کلی دوندگی و گرفتن همه این مدارک سروکله بازرگانی هم پیدا می‌شود و از شما می‌خواهد تا چهارمین مجوز را هم از آنها بگیری و این‌گونه است که حالا باید به سراغ شهرداری و دارایی بروید و با کلی دوندگی و طی مراحل اداری همه انواع و اقسام پروانه‌ها و مجوزها را بگیرید و آماده ورود به بازار کار باشید. به‌محض شروع به کار متوجه می‌شوی که افراد دیگری به راحتی بدون داشتن گواهینامه فارغ‌التحصیلی از دانشگاه و بدون داشتن مجوزهای چهارگانه‌ای که شما آنقدر برای گرفتن آنها زحمت کشیده‌ای، بدون هیچ مشکلی کار شما را انجام می‌دهند و می‌مانی که پس چرا من باید این‌همه برای رسیدن به این نقطه تلاش و کوشش می‌کردم. به‌راستی چرا کسانی که متولی این رشته هستند و طبیعتا باید حامی و پشتیبان فارغ‌التحصیلان این رشته باشند، ساکت نشسته‌اند و برای رفع گرفتاری‌ها و مشکلات این حرفه تلاش نمی‌کنند. به امید آنکه وزارت بهداشت و درمان، اپتومتریست‌ها را دریابد و آنها را از عذاب مشکلات گوناگونی برهاند که عرصه کار و فعالیت آنها را روزبه‌روز تنگ‌تر و محدودتر می‌کند

وزیر بهداشت: سبک و طول آموزش پزشکی باید تغییر کند

وزیر محترم بهداشت در اظهارات دو روز قبل خود به صراحت نارضایتی خود را از وضعیت آموزش پزشکی در کشور بیان کردند و قطعا این شامل اپتومتری و سایر رشته های پیراپزشکی نیز می گرددآموزش اپتومتری نیز وضعیت مطلوبی ندارد و نیازمند تغییر و تحول اساسی است اگر چه که اپتومتری بندریج جایگاه خود را در نظام سلامت باز می کند و مسئولین وزارت بهداشت اکنون بیش از گذشته به نقش اپتومتریست ها در روند حفظ و مراقبت از سلامتی چشم آگاهی دارند با این وجود آثار کم لطفی های سه دهه گذشته همچنان بر بدنه اپتومتری سنگینی می کند امیدواریم با عنایت وزیر محترم بهداشت حال که گره قرارداد با بیمه در شرف باز شدن قرار دارد و شخص وزیر بهداشت به گنجانده شده اپتومتری در رده دوم ارجاع تاکید دارند ارتقاء سطح اولین مقطع تحصیلی اپتومتری نیز مد توجه قرار گیرد و به دکترای حرفه ای تغییر یابد تا شاهد تحول اساسی در سیستم بهداشت و درمان چشم و بینایی باشیم

اولین جلسه کمیته ملی سلامت چشم و پیشگیری از نابینایی

این جلسه روز پنج‌شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۳ با حضور اعضای کمیته ملی سلامت چشم و پیشگیری از نابینائی در سالن کنفرانس مرکز تحقیقات چشم‌پزشکی بیمارستان فارابی برگزار شد، دکتر سید فرزاد محمدی مدیر برنامه پیشگیری از نابینایی و سلامت چشم وزارت بهداشت ضمن ارائه تقویم مناسبتی این کمیته در سال ۹۴-۹۳ گفت: سعی داریم طبق نظر مقام محترم وزارت، جلسات کمیته ملی را به‌طور چرخشی در سازمان‌ها و انجمن‌های فعال درزمینهٔ سلامت بینایی برگزار نماییم تا ضمن آشنایی بیشتر از نظرات آن‌ها بهره‌مند شویم.

دکتر سید حسن هاشمی وزیر بهداشت که ریاست کمیته ملی سلامت چشم و پیشگیری از نابینایی را بر عهده دارد ضمن اشاره به همکاری سازمان بهزیستی و رسانه ملی در طرح ملی غربالگری تنبلی چشم گفت: افزایش آگاهی مردم موجب شده تا والدین غربالگری تنبلی چشم را همانند واکسیناسیون برای کودکانشان ضروری بدانند.

دکتر هاشمی افزود: در حال حاضر شبکه بهداشتی و بهورزان ۲۳ میلیون جمعیت روستایی را تحت پوشش دارد و افراد را از بدو تولد تا پایان عمر مراقبت می‌کنند. کمیته ملی سلامت چشم باید برای این بخش برنامه داشته باشد. می‌توان بهورزان را برای غربالگری بینایی آموزش داد.
وی به یکی از برنامه‌های طرح تحول نظام سلامت اشاره نمود و گفت: در حوزه بهداشت مهم‌ترین طرحی که داریم برای ۱۰ میلیون جمعیت حاشیه شهرها است به ازای هر ۱۲ هزار و ۵۰۰ نفر، ۴ کارشناس سلامت در نظر گرفته‌شده است که طی یک دوره ۶ ماهه آموزش‌دیده مراقبت از جمعیت را بر عهده می‌گیرند و بیماری‌هایشان را ثبت می‌کنند.
وزیر بهداشت گنجاندن غربالگری بیماری‌های چشم در دوره آموزشی این کارشناسان سلامت را یکی دیگر از راهکارهای موردتوجه کمیته ملی سلامت چشم دانست و گفت: اگر بتوانیم خدمات اپتومتری را در بیمه وارد کنیم می‌توان به‌عنوان سطح ۲ ارجاع از آن استفاده کرد.
وی افزود: با این مدل می‌توانیم سیستم شبکه را کامل کنیم. این مدل مبتنی بر پزشک نیست درنتیجه هزینه آن کمتر و پوشش آن بیشتر خواهد بود.
دکتر هاشمی مزیت این مدل را ایجاد شبکه‌ای پیوسته در کشور دانست که ظرفیت زیادی برای انجام کارهای سلامت‌محور دارد و سیستم ارجاع مناسبی را در آن می‌توان طراحی کرد.

نخستین سمینار بینائی در ورزش sports vision در بیمارستان فارابی

بیمارستان فارابی اولین سمینار بینائی در ورزش را با هدف توانمند سازی و تبادل یافته های علمی علوم بینائی در ورزش برگزار می کند.
به گزارش روابط عمومی بیمارستان فارابی، اولین سمینار بینایی در ورزش (sports vision) چهارم دی ماه سال ۱۳۹۳ توسط بیمارستان فارابی قطب علمی چشم پزشکی کشور برگزار می شود. این سمینار با هدف ارتقاء سطح علمی پژوهشگران حوزه علوم چشم پزشکی، اپتومتری، تربیت بدنی، پزشکی ورزشی و سایر رشته های مرتبط در زمینه نقش سلامت بینائی در ورزشکاران برگزار امی شود. در کنار این سمینار برنامه‏‌های متنوع جانبی برای آشنایی پژوهشگران جوان با جدیدترین یافته‌ها و پژوهش‌های علوم بینایی تدارک دیده شده است.
null

این سمینار دارای امتیاز با آموزی برای متخصصین چشم‌پزشکی، پزشکی ورزشی، پزشکان عمومی، اپتومتریست ها، پرستاران و کارشناسان تربیت‌بدنی می‌باشد. علاقه‌مندان می‌توانند جهت ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر تا اول دی‌ماه ۹۳ به آدرس sportsvision.ir مراجعه نمایند.
استادان محترم جناب آقای دکتر جعفرزاده پور و جناب آقای دکتر میرزاجانی از سخنرانان کلیدی سمینار هستند.
برای دیدن برنامه سمینار به اینجا مراجعه کنید.

حضور اپتومتریست های ایرانی در کنگره کودکان ژاپن

 

مقالات همکاران اپتومتریست آقای جمال حیدری و خانم زهرا تاج پخش و خانم مریم کشتگر در کنگره چشم پزشکی کودکان ژاپن پذیرفته شده و برای ارائه آن بصورت پوستر  به این کشور مراجعه کرده اند این کنگره توسط  American Association of Pediatric Ophthalmology and Strabismus و ,Japanese Association of Pediatric Ophthalmology و Japanese Association of Strabismus and Amblyopia برگزار میشود . برای همه این همکاران ،آرزوی موفقیت داریم .

پروتکل اقدامات اپتومتريک در معاينه و ارجاع بيماران ديابتی (بخش دوّم)

خلاصه قبل:

اولين کاری که می کنم اين است که ببينم آيا بيمار من فردی است پرخطر (های ريسک) يا کم خطر (لو ريسک)؟

دومين کاری که انجام می دهم اين است که سعی می کنم از ميزان قند خون، فشار خون و کلسترول و تری گليسيريد فرد اطلاع پيدا کنم.

جديد:

سومين کاری که انجام می دهم بررسی سلامت شبکيه فرد است. بطور عمده بدنبال چند علامت در شبکيه خواهم بود. اين علايم به ترتيب ذکر در زير، نشاندهنده وخامت وضع بيمار و ضرورت سرعت در ارجاع و اجرای اقدامات درمانی است.

-          ميکروآنوريسمها

-          خونريزيهای کوچک در شبکيه

-          تغيير شکل در سياهرگها (نمای دانه تسبيحی در سياهرگها)

-          پيدايش عروق نوظهور (نئوواسکولاريزاسيون) در شبکيه

-          پيدايش عروق نوظهور در سر عصب باصره

-          خونريزی در زير شبکيه (ساب رتينال هموراژ)

-          خونريزی به درون ويتره (ويتره آل هموراژ)

چهارمين کاری که بايد انجام بدهم، بررسی سلامت ماکولا است. اصل ماجرا اين است که از عدم وجود ادم ماکولا و اگزوداهای سخت در نزديکی و يا در درون ماکولا اطمينان حاصل کنم.

پنجمين کار اين است که فاصله زمانی بين جلسات فالوآپ را تعيين کنم: اگر بيمار جديداً مبتلا به ديابت شده باشد و پس از معاينه کامل ته چشم (با تروپيکاميد 1%) هيچگونه نشانه ای از رتينوپاتی ديابتی در چشم او شناسايی نشود، فالوآپ (پيگيری) دوسالانه لازم خواهد بود. در اين معاينات، هر گاه هرگونه نشانه ای از رتينوپاتی ديابتی رويت شد، زمانبندی معاينات بعدی، به سالانه تغيير داده می شود و بسته به نوع و شدت علايمی که ديده می شود، معاينات از 12 ماه يکبار، به شش ماه يکبار و سه ماه يکبار تغيير داده می شود و به محض اينکه افت ديد غير منتظره ای اتفاق افتاد، ارجاع به متخصص ضروری خواهد بود. به همين علت، يکی از ساده ترين و مهمترين کارهايی که هر اپتومتريست بايد برای بيمار ديابتی انجام دهد، تحت نظر گرفتن مقدار حدت بينايی فرد است – ديد بايد حتما در پرونده ثبت شود و در تمام جلسات فالوآپ، به تغييرات حدت بينايی اهميت خاص داده شود و سلامت ماکولا مورد ارزيابی مکرر و قابل اطمينان و ترجيحا عکسبرداری و حتی اسکن با اُ سی تی قرار گيرد.

تقريبا در همه موارديکه در بالا ذکر شد، با يک افتالموسکپ معمولی (افتالموسکپ مستقيم)، چارت ديد معمولی و چارت آمسلر ومقادير متنابهی حوصله و دقت عمل در معايناتی که قانونا هر اپتومتريست می تواند اجرا کند، می توان نتايج ارزشمندی برای بيمار و اعتبار مناسبی برای اپتومتريست به ارمغان آورد. عکسبرداری و انواع اسکن شبکيه نيز در صورتی که قابل دسترس باشد، جنبه کمکی و مستند سازی دارد ولی برای اقدامات نظارتی توسط اپتومتريست، وجوب کامل ندارد و نبود اين تجهيزات، دليل کافی برای ارائه ندادن اين خدمات نيست.

موارد 3 و 4 و 5 را در گفتگوی بعدی با جزئيات بيشتری بررسی خواهيم کرد.

 

پروتکل اقدامات اپتومتريک در معاينه و ارجاع بيماران ديابتی (بخش اوّل)

از يادداشتهای دوستان و اساتيد ممنونم و خوشحالم که نامهای ديرآشنايي را دوباره ديدم و از اينکه باز با شما در تماسم خداوند را شکر می گويم. همه يادداشتها البته درست بود ولی اگر رخصت دهيد، قدری موضوع را بازتر کنيم و در واقع پروتوکل معاينه و ارجاع بيماران ديابتی را با هم مطالعه نماييم. اين نوشتار با استفاده از متونی تقديمتان می شود که به عنوان استاندارد مراقبتهای چشم برای اپتومتريستها به کار می رود. به عبارت ديگر، در موارد ادعای خسارت و موارد درگيريهای حقوقی، اگر اپتومتريست خارج از اين پروتکل (کمتر از اين حد) عمل کرده باشد، موضوع قابل پيگيری است و بيمار زيان ديده می تواند ادعای خسارت کند. قانونگذار و اعمال کننده قانون، برمبنای اين استانداردها و اين پروتکل، تصميم خواهد گرفت که آيا اپتومتريست قصوری در امر حرفه ای خود داشته يا خير.

و اما ادامه موضوع:

اميدوارم همه خوانندگان سايت و علاقمندان موضوع ديابت فرصت کرده باشيد به سوالی که چند روز پيش تقديم کردم، بيانديشند. پاسخی را که خودم در گذشته برای اين سوال داشتم را همان موقع (همراه با سوال) تقديم کردم.

يک راه اين است که خودتان را خلاص کنيد و بيمار را به پزشک عمومی و چشم پزشک ارجاع دهيد – رفع مسووليت. اين روش را با اجازه شما روش “مهرم حلال – جانم آزاد” يا روش “سه طلاقه کردن بيمار” می نامم. گمان کنم قبول خواهيد کرد که در صورت به کار گرفتن اين روش بسيار بعيد خواهد بود که دوباره آن فرد را در مطبتان ببينيد، خصوصا در شرايطی که هنوز ارتباطات حرفه ای با بعضی حرفه های ديگر، شايد رشد کافی نکرده باشد يا به عبارت ديگر اگر هنوز راه مشارکت با گروههای تخصصی را فرا نگرفته باشيم. اما آيا غير از سه طلاقه کردن بيمار راه ديگری وجود ندارد؟ پاسخ امروز من را اما در زير خواهيد خواند:

آنچه که من امروز می بينم اين است که بيمار ديابتی برای من بهترين موقعيت را برای باز کردن کانالهای ارتباطی با پزشک عمومی و حتی چشم پزشک را بهمراه می آورد. کافيست در طی رسيدگی و مراقبت از بيمارم، بتوانم برای پزشک عمومی خدماتی را ارائه کنم که خودش به تنهايی قادر به اجرايش نباشد يا برايش ساده تر باشد که اين خدمات را من ارائه کنم و نه کس ديگری. به اينترتيب تمام تلاشم را خواهم کرد که در حيطه ای که قانون به من اجازه داده، بهترين خدمات را به بيمارم ارائه کنم و آنچه را که من برايش می توانم انجام بدهم، قبل از ارجاع بيمار انجام بدهم و تا زمانيکه نياز به خدمات متخصص ندارد، بيمار را سه طلاقه نکنم. برای متخصص هم بسيار گرامی خواهد بود که بيمار در بهترين موقع به آنها ارجاع شود و نه در زمانی که بازدهی ندارد و معاينه اش اتلاف وقت خواهد بود. من اگر يک جراح چشم پزشک خوب باشم، احتمالا برایم معنا دارتر است که مجموعه ای از بيماران را هر روز ببينم که آماده جراحی ظرف يکی دو ماه آينده هستند و نه اينکه دائما برای معاينات بدون جراحی به من مراجعه کنند و با يک ويزيت “ناقابل” من را دلشاد کنند.

 

از اين زاويه نگاه، مسووليت من به عنوان يک اپتومتريست اين است که به محض شناسايی بيمار ديابتی (يا هر بيماری مزمن ديگر)، مراقبتهای نظارتی صحيح و کاملی را برای بيمار اجرا کنم و در زمان مناسب و تقريبا قطعی بودن ضرورت اقدامات تخصصی، از حضور يافتن بيمار در مطب متخصص، اطمينان حاصل کنم، نه زودتر و نه ديرتر. به عنوان يک چشم پزشک هم احتمالا بسيار خوشحال می شدم اگر مطمئن می بودم که تعدادی اپتومتريست برای من بيمارانشان را ارجاع می دهند که بهترين و به موقع ترين خدمات را به بيماران ديابتی ارائه می کنند و در زمان صحيح (نه زيادی زود و نه دير) بيمار را به من ارجاع می دهند. در اين شرايط به عنوان يک چشم پزشک (که البته من – آيدين صفوتی – ادعای چشم پزشک بودن ندارم و فقط مثال می زنم) می دانستم که تمام مراجعينی که از فلان اپتومتريست برای من ارجاع می شوند، آماده جراحی هستند و واقعا به خدمات تخصصی درجه يک من نياز دارند.

بدنترتيب، با توجه به مطالب فوق واکنش من به عنوان يک اپتومتريست به چنين شرايطی (شناسايی شدن بيمار ديابتی در هنگام معاينه چشم) تماما بستگی به چند عامل زير خواهد داشت:

اولين کاری که می کنم اين است که ببينم آيا بيمار من فردی است پرخطر (های ريسک) يا کم خطر (لو ريسک)؟ برای دريافتن اين موضوع، موارد زير را بررسی می کنم:

-          چند سال است که مبتلا به ديابت است؟ (هر چه طول ابتلا بيشتر باشد، پرخطر تر است)

-          آيا در مراجعه برنامه ريزی شده به پزشک عمومی، پيگيری و اهتمام لازم را دارد؟ (ممکن است دسترسی دائمی به پزشک نداشته باشد و يا داروها و رژيم غذايی و ورزش و غيره را رعايت نکند – پر خطر تر)

-          آيا ديابت نوع دوم دارد يا نوع اول؟

-          آيا ديابت اين فرد از نوعی است که به انسولين جواب می دهد، و يا از نوع غيروابسته به انسولين است؟

دومين کاری که انجام می دهم اين است که سعی می کنم از ميزان قند خون، فشار خون و کلسترول و تری گليسيريد فرد اطلاع پيدا کنم. ممکن است خود فرد مطلع باشد و نتايج آزمايشات قبلی خود را بياورد و يا ممکن است بتوانيم با پزشک عمومی تماس بگيريم و از او خواهش کنيم در اين زمينه به ما کمک کند (سفارش آزمايشات جديد و يا استخراج اطلاعات از پرونده بيمار).

-          ميزان قند خون بايد در حدی تنظيم شود که ميزان HbA1c کمتر از 7% باشد

-          فشار خون بايد کمتر از  mmHg130 باشد

-          مقدار کلسترول نوع ال دی ال در خون بايد کمتر از 2.5 ميلی مول در ليتر باشد

-          سطح تری گلسيريدها در خون بايد کمتر از 2.0 ميلی مول در ليتر باشد

 

اين نوشتار دنباله دارد

پولدار ها در صف توزیع عینک رایگان

توزیع عینک طبی رایگان توسط یکی از اعضای هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران به همکاران خود در پایان نشست امروز این هیأت، با استقبال گسترده‌ای از اعضای دولتی و خصوصی اتاق تهران مواجه شد.
به گزارش مشرق، امروز صبح چهل و هفتمین جلسه هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران در حالی به پایان رسید که یکی از اعضا در آخر جلسه همکاران خود را با هدیه دادن عینک طبی متفاوتی غافلگیر کرد.
این عینک که ساختار متفاوتی دارد، به گونه‌ای طراحی شده است که فریم آن از روی بینی جدا می‌شود.

محسن حاجی‌بابا که در نشست‌های قبلی این عینک خاص را به چشم می‌زد پس از آنکه با پرسش‌های زیادی در مورد محل خرید و فروش اینگونه عینک‌ها از سوی اعضای هیأت نمایندگان مواجه شد، امروز پس از بازگشت از سفر خارج از کشور، برای همکاران خود در اتاق بازرگانی تهران سوغاتی آورد.

دریافت این عینک‌ها از سوی اعضای هیأت نمایندگان و حتی نمایندگان دولت در اتاق بازرگانی تهران با استقبال گسترده‌ای مواجه شد.

اما نحوه توزیع این عینک‌ها نیز جالب بود؛ به نحوی که این نماینده بخش خصوصی در اتاق بازرگانی ابتدا نمره چشم آنها را جویا می‌شد و عینکی که شماره آن نزدیک به چشم اعضا بود را به آنها هدیه می‌داد.

يک سوال: چه کار می کنيد اگر ….

دردفترکار اپتومتریتان نشسته ايد و آرزو می کنيد مريض بعدی بيايد چون لازم است روزتان پربار باشد و در عين حال آرزو می کنيد هيچکس نيايد چون از تمام مسايل و مشکلات روزمره زندگی (و مشکلات حرفه ای اپتومتری) خسته شده ايد و بدتان نمی آيد يکی دو روز (يکی دو ماه؟) کسی کاری به کارتان نداشته باشد.

در اين حال و هوا هستيد که بيمار بعدی از در داخل می شود. در بين گفتگوها معلوم می شود که ايشان ديابت هم دارند. آيا به معاينه روزمره و رفراکشن ادامه می دهيد و يا برنامه ريزی جداگانه ای را هم برای بيمارتان در نظر می گيريد؟ آيا بيمار را ارجاع می دهيد؟ به چشم پزشک يا به پزشک عمومی؟

به ياد دارم که سناريويی که مطرح کردم، بارها در مطب برای خودم پيش آمده بود:

ديابت داريد؟ اگر قندتان تحت کنترل نيست و نوسان دارد، بهتر است امروز برايتان تعيين نمره عينک نکنيم! قندتان نوسان دارد؟ پس خدانگهدار تا روزی که تثبيتش کنيد.

حتما شما بهتر از من بوده ايد و کارهای ديگری هم می کرديد تا بهترين خدمات را به بيمار ارائه کرده باشيد.

لطفا قدری به اين سوالها بيانديشيد و ببينيد تا چه حد آمادگی برخورد با چنين شرايطی را داريد. اگر در پاسخ به اين سوال حداقل دو سه نفر يادداشتهايی را در ذيل همين سوال ارائه فرمايند، معلوم خواهد بود که موضوع مورد توجه همکاران است و در آنصورت ادامه دادن اين يادداشت و پاسخ دادن به سوال فوق، بی ارزش نخواهد بود. منتظر پاسخهای شما همکاران گرامی هستم تا موضوع را پيگيری کنيم و همگی با هم از يک گفتگوی علمی ديگر نکاتی را برای خود ذخيره کنيم